Grens oversteek Colombia naar Ecuador via Ipiales en Tulcan

Grens Ecuador/Colombia

Na een paar weken in Colombia te hebben gereisd besloten Iris en ik om de grens over te steken naar Ecuador, wat nog een behoorlijke uitdaging was. Door de ramp toestand in Venezuela zijn er namelijk ontzettend veel vluchtelingen die via Colombia naar andere delen van Zuid-Amerika reizen. Je komt dan ook in heel Zuid-Amerika vluchtelingen tegen die in hostels werken of op een andere manier hun reis proberen te financieren en een nieuw leven op proberen te bouwen. Hierdoor was het ook ongelofelijk druk bij deze grens, omdat er dagelijks zo een tienduizend mensen de oversteek proberen te maken en er aan weerszijde van de grens maar vier loketjes zijn waar paspoorten worden gecontroleerd. Er zijn dan ook rampverhalen van toeristen die wel hun vertrekstempel bij de Colombiaanse grens hadden gehaald maar niet voor de sluiting van de loketten in Ecuador hun entree stempel konden halen, waardoor ze een nacht in een soort niemandsland moesten overnachten. Gelukkig hadden wij al een beetje vooronderzoek gedaan en duurder het slecht zeven uur voordat we de oversteek hadden gemaakt. Hieronder vind het rijtje tips die wij ook hebben gebruikt, die ervoor te zorgen dat je veilig en zo snel mogelijk de oversteek kan maken.

#1: Wees er vroeg bij. Wij stonden om 05:00 uur ’s ochtend al bij de grens met Colombia in de rij met zo’n 400 anderen te wachten om onze vertrekstempel te halen. Een klein uurtje later stonden er zelfs al meer dan 1000 mensen te wachten. Het is dus echt zo dat hoe eerder je bij de grens bent hoe beter. Het handigst is dus om een overnachting te boeken in het grensplaatsje Ipiales en de dag van tevoren een taxi te regelen die je vroeg in de ochtend naar de grens toe brengt. Wij hebben in de ochtend zelf een taxi gezocht maar dat heeft ons wel zeker twintig minuten gekost en dat is natuurlijk zonde, want die tijd had je ook al in de rij kunnen staan.

#2: Bereid jezelf goed voor. Er zijn aan weerszijde van de grens mensen die warme drankjes en sandwiches of iets dergelijks verkopen dus als de nood heel hoog is kan je wel iets krijgen. Toch raad ik het aan om te zorgen dat je genoeg water en eten bij je hebt om een hele dag door te komen. Je weet nooit hoe druk het precies gaat zijn en misschien maak je wel wat vrienden in de rij waarmee je je eten kan delen. Kleed je ook warm aan, het is namelijk een vrij hoog gebied waardoor het, zeker in de ochtend, nog best wel koud kan zijn. Wij waren er in April, tijdens het regenseizoen, dan is het natuurlijk ook essentieel om je regenjas bij de hand te hebben.

#3: Maak vrienden: Waarschijnlijk sta je samen met een hele hoop Venezuelanen in de rij die middenin een verschrikkelijke humanitaire crisis zitten. Het is niet alleen heel interessant om de verhalen van hun te horen, maar het zijn ook vaak hele vriendelijke mensen die ook, hoe zwaar ze het ook hebben, van een geintje houden. Daarnaast is het ook fijn om mensen om je heen te hebben die bijvoorbeeld even op je spullen willen als je naar de wc gaat.

#4: Heb geduld: Dit is misschien wel een van de belangrijkste tips, want geloof mij, je bent op een goed moment aan de beurt. Na ongeveer drie uur konden wij bijvoorbeeld eindelijk de brug over naar Ecuador. Maar daar was het zo druk dat we op onze plek, achter het huisje waar de loketten in waren, de voorkant van de rij niet konden zien. Het zijn gewoon te veel mensen voor de manier waarop dit migratiekantoor is opgezet. De werknemers proberen van alles om het proces te versnellen maar uiteindelijk is het geen doen. Ga er gewoon in mee. Toen wij bijna vooraan stonden bedachten ze bijvoorbeeld dat het een goed idee was om honderd paspoorten tegelijk in te nemen, ze binnen te stempelen en dan buiten de namen op te noemen die op de paspoorten stonden. Dat liep natuurlijk voor geen meter en na een uur te wachten, zonder paspoort, met nog eens tweehonderd anderen die ook geen paspoort hadden, begon iedereen erg ongeduldig te worden. Begrijpelijk, want de meeste kwamen uit Venezuela en hebben dus geen enkele mogelijkheid om aan een nieuw paspoort te komen. Soms kwam er iemand naar buiten die dan veel te zacht wat namen opnoemde. Maar uiteindelijk, na nog eens een uur te wachten werden ook onze namen omgeroepen en hadden we eindelijk onze paspoorten met stempel om Ecuador in te gaan.

#5: Wissel je Colombiaanse Peso’s om. In het ongedefinieerde gebied tussen Colombia en Ecuador heb je heel veel mensen die geld wisselen. Eerst vonden we het een beetje sketchy en vertrouwden we het niet helemaal, maar achteraf bleek dat zij een van de beste wisselkoersen aanbieden. Dus wanneer je nog peso’s over hebt wissel ze dan hier om. Het is natuurlijk het handigst om zo min mogelijk geld bij je te hebben zodat je niet voor honderden dollars hoeft te wisselen, maar zorg wel dat je iets bij je hebt, want voor de rit van de grens naar Tulcan heb je dollars nodig. Peso’s worden namelijk niet meer geaccepteerd.

#6: Verheug je op het ontdekken van Ecuador! Wanneer je eindelijk Ecuador binnenkomt kan je kiezen om een taxi te nemen of te wachten op een minibus naar Tulcan, de plek van waaruit bussen naar het hele oosten van Ecuador gaan. Gewoon rondvragen of om je heen kijken dan zie snel genoeg waar je moet zijn. Als ik het me goed herinner was de bus/shared taxi iets van 0.25 dollar per persoon en was een taxi 5 dollar. Best een groot verschil als je op een klein budget reist. In Tulcan word je gedropt op het busstation waar je veel verschillende bussen hebt naar o.a. Quito en Otavalo. Ik raad iedereen aan om in ieder geval een tussenstop te maken in Otavalo, een prachtige gemoedelijke stad waar de Ecuadoriaanse tradities nog erg belangrijk zijn. Zaterdag is een van de leukste dagen in Otavalo want dan is het marktdag en zwelt de Plaza de Ponchos, het plein waar op doorsnee dagen altijd een markt is, uit tot een markt die bijna het hele centrum van de stad overneemt. Je kan dan bijna overal lekker eten en souvenirs en andere dingen kopen. Ook zie je dan veel Ecuadorianen in hun traditionele kleding. Meer over wat je allemaal kan doen rondom Otavalo vind je in mijn andere blog.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *